De EMU-schuld is de nominale schuld van de overheid (rijk, sociale fondsen en overige centrale en lokale overheid) waarbij wordt geconsolideerd voor de schuldverhoudingen binnen de overheid (anders gezegd: minus de onderlinge schulden van deze partijen).
In het Verdrag van Maastricht uit 1992 is afgesproken dat de EMU-schuld van een land beneden de 60% van het bruto binnenlands product (bbp) moet blijven of geleidelijk naar een dergelijke schuldquote toe moet bewegen.
De EMU-schuld heeft alleen betrekking op financiële activa. De omvangrijke niet-financiële bezittingen van de overheid - denk aan infrastructuur, gebouwen, grond en gasvoorraden - blijven buiten beschouwing.
