Werkgelegenheidsbeleid waarbij men de arbeidstijd van de werkenden inkort in de hoop daarmee meer arbeidsplaatsen / werkgelegenheid te creëren; de gemiddelde gewerkte werkduur per werknemer gaat hierbij omlaag.
Bijvoorbeeld door het inkorten van de wekelijkse arbeidstijd (bijvoorbeeld van 40 uur naar 36 of 32 uur), het toekennen van extra vakantiedagen (ATV-dagen).
Wanneer 50 mensen 4 uur per week minder gaan werken (totaal 200 uur), kunnen er 5 personen extra in dienst worden genomen (= 200 / 40).
Noot: niet te verwarren met werktijdverkorting, al worden die begrippen in de praktijk wel eens door elkaar gebruikt.
