Een index van het bekende zakenblad The Economist, die lonen omrekent in hamburgers. In plaats van uit te gaan van schommelende wisselkoers om salarissen en koopkracht tussen verschillende landen te vergelijken, laat de index zien hoeveel van een bekend pakket goederen - in dit geval een wereldwijd gestandaardiseerde Big Mac-hamburger - met een gemiddeld uurloon tegen lokale prijzen kan worden gekocht. Met andere woorden: een op hamburgers gebaseerde gids voor koopkracht. Geen ingewikkelde koopkrachtplaatjes, gecorrigeerd voor inflatie en belastingdruk, maar één simpel getal: het aantal Big Macs dat je van je geld kunt kopen. De McWages-index is in 2004 door The Economist bedacht.
In 2025 was dit de ranglijst, gebaseerd op het gemiddelde uurloon in Big Macs (afgerond op hele burgers):
1. Denemarken - 9
2. Zwitserland - 8
3. België- 7
4. Australië - 7
5. Verenigde Staten - 7
6. Oostenrijk - 7
7. Noorwegen - 6
8. Nederland - 6
9. Nieuw-Zeeland - 6
10. Zweden - 6
Het is ook mogelik de score anders te bekijken. Stel: een Big Mac kost €6 en het uurloon bedraagt €18. Dan kost het 0,33 uur (20 minuten) om een Big Mac te kunnen kopen (= 6/18), het equivalent van 3 hamburgers kunnen kopen voor een uurloon. In een ander land kan de hamburger misschien goedkoper zijn, maar als het gemiddelde loon daar veel lager ligt, moet een werknemer er mogelijk veel langer voor werken.
Het is overigens geen officiële, breed gestandaardiseerde index zoals de Big Mac-index van The Economist. De exacte berekening kan verschillen afhankelijk van welk loon wordt gebruikt: minimumloon, gemiddeld loon of een specifiek loon bij een fastfoodketen.
Zie ook: koopkracht, inflatie. Vergelijk: Curry Rice Price Index, McJobs, Big Mac-index.
Voorgaand begrip:
MCS | Volgend begrip:
MDC |
compleet
| Corné van Zeijl
Begrippen uit de columns van deze bekende beurscommentator ...
Klik hier voor meer |
|
