Volatility laundering - letterlijk 'volatiliteitswitwassen' of beter het witwassen van risico - is een prikkelende en kritische term die beschrijft hoe de werkelijke volatiliteit van illiquide beleggingen - zoals private credit en andere alternatieve beleggingen - wordt verhuld of kunstmatig gladgestreken doordat de waarde van die beleggingen niet dagelijks op de markt wordt bepaald (dus niet gewaardeerd tegen marktwaarde), maar periodiek en subjectief wordt geschat door de fondsbeheerder zelf. Dit creëert een schijn van stabiliteit, waardoor risicovolle activa veiliger en stabieler lijken dan ze in werkelijkheid zijn.
Voorbeeld
'In de afgelopen jaren schuimden investment bankers de markt af om hun mooie privatecreditfondsen te slijten. Dan weet u wel dat de aanbieders er goed geld mee verdienen. ... Voor grote beleggers, zoals pensioenfondsen, was het wel prettig dat een beurskoers ontbrak. Geen fluctuerende beurskoersen, waardoor het risico beperkt lijkt. Lijkt, want of er nou een beurskoers is of niet, het risico van de onderliggende portefeuille blijft natuurlijk hetzelfde. Alleen ziet het er op papier beter uit. In beleggerstermen wordt dat ook wel volatility laundering genoemd, oftewel: het witwassen van risico. En nu de risico’s zichtbaar worden, blijkt de was toch niet zo schoon als hij leek. Vorig jaar werden de eerste haarscheurtjes zichtbaar. ... Nu wil iedereen zijn geld terug, maar beperken de fondsen de aanvragen tot 5% van het belegd vermogen per kwartaal. Iedereen wil door hetzelfde deurtje naar buiten. Het probleem is dat deze leningen private zijn, dus is er geen beurskoers. Het is daardoor veel moeilijker om ervan af te komen.'
Bron: BNR - 26-03-2026.
Zie ook: window dressing. Vergelijk: gebakken lucht, cooking the books.
compleet
| Corné van Zeijl
Begrippen uit de columns van deze bekende beurscommentator ...
Klik hier voor meer |
Economie-typering
Metaforen om specifieke verschijnselen en knelpunten in de economie te typeren ...
Klik hier voor meer |
|
