Materiële risico's zijn risico's die van voldoende omvang en relevantie zijn om de beslissing van een redelijk handelende belegger, investeerder of andere belanghebbende wezenlijk te beïnvloeden. Het begrip materieel - ontleend aan het Engelse 'material' - verwijst in juridische, financiële en verslaggevingscontext naar het drempelcriterium waarboven informatie of een risico zo significant is dat het niet mag worden weggelaten of geminimaliseerd zonder de gebruiker van die informatie te misleiden of te benadelen.
Materialiteit is geen absoluut begrip maar een relatief en contextafhankelijk drempelcriterium. Of een risico materieel is hangt af van:
- De omvang van de mogelijke impact: hoe groter het potentiële financiële verlies, de reputatieschade of de operationele verstoring die een risico kan veroorzaken, hoe eerder het als materieel wordt beschouwd.
- De waarschijnlijkheid van optreden: een risico met een grote potentiële impact maar een zeer lage kans van optreden kan minder materieel zijn dan een risico met een beperktere impact maar een hoge kans van optreden. Materialiteit vereist een afweging van beide dimensies — omvang én waarschijnlijkheid.
- De context van de gebruiker: wat materieel is voor een kleine particuliere belegger kan irrelevant zijn voor een grote institutionele belegger, en omgekeerd. De redelijk handelende belegger (een juridisch construct dat centraal staat in het effectenrecht) is de referentiemaatstaf.
- De sector en de aard van de onderneming: een milieurisico is voor een chemisch bedrijf eerder materieel dan voor een softwarebedrijf; een cyberrisico is voor een bank eerder materieel dan voor een bakkerij.
In de context van financiële verslaggeving zijn materiële risico's die risico's die, als zij niet worden vermeld of onjuist worden weergegeven, de financiële overzichten zodanig kunnen beïnvloeden dat de gebruiker daarvan tot onjuiste conclusies komt.
compleet
| Corné van Zeijl
Begrippen uit de columns van deze bekende beurscommentator ...
Klik hier voor meer |
|
