Een conduit wordt gefinancierd met commercial paper dat bij grote beleggers met een overschot aan kasmiddelen wordt geplaatst.
In feite is er dus sprake van de financiering van langlopende leningen met kortlopende leningen, met alle risico's van dien. Zo kan het verschil tussen de korte rente en lange rente sterk wijzigen of de belangstelling voor commercial paper om andere redenen (bijvoorbeeld angst voor de kwaliteit van de aan de conduit toevertrouwde onderliggende waarden) opdrogen.
Als de bank geen commercial paper meer kan plaatsen (althans tegen redelijke tarieven) zal zij de desbetreffende effecten weer met eigen vermogen moeten gaan financieren, hetgeen ten koste kan gaat van andere activiteiten. Bovendien is het in die situatie waarschijnlijk dat de waarde van de leningen (veel) lager is geworden.
