triple helix |
Het 'triple helix' of drievoudige-helixmodel van innovatie verwijst naar een reeks interacties tussen de academische wereld (universiteiten en hogescholen), het bedrijfsleven en de overheid, met als doel economische en sociale ontwikkeling te bevorderen, zoals in de kenniseconomie.
In de theorie van het innovatie-helixkader wordt elke sector weergegeven door een cirkel (helix), waarbij overlappingen de interacties aangeven. De oorspronkelijke modellering is van tweedimensionaal naar driedimensionaal geëvolueerd om complexere interacties weer te geven, bijvoorbeeld in de loop van de tijd.
Het raamwerk werd voor het eerst theoretisch onderbouwd door Henry Etzkowitz en Loet Leydesdorff in de jaren negentig.
Voorbeeld
'„Duitsland heeft een unieke cultuur van beroepsopleidingen, de zogenoemde duale Ausbildung. In dat systeem gaan leerlingen een paar dagen per week naar school en werken de andere dagen bij een bedrijf om praktijkervaring op te doen. .... „Een andere pijler van de Duitse economie is de zogenoemde triple helix: de samenwerking tussen universiteiten, grote industriële ondernemingen en onderzoeksinstituten als de Fraunhofer-Gesellschaft voor toegepast onderzoek, de Max Planck Instituten voor fundamenteel onderzoek en de Helmholtz-Gemeinschaft voor grote, veelomvattende maatschappelijke projecten. „De samenwerking tussen die drie sectoren vormt het dna van de Duitse maakeconomie. Het is de basis voor technologische innovaties op de lange termijn.”'
Bron: NRC, interveiw met Gerard Pfann, hoogleraar Duits-Nederlandse economische betrekkingen - 04-04-2026.
Zie ook: innovatie, kenniseconomie.
compleet
| |
|
