Ook: pay-or-nay, consent or pay.
pay-or-okay beschrijft een type toestemmingsverzoek op websites, appS of platforms, waarbij het weigeren van toestemming geld kost, omdat in dat geval aanmelding voor een abonnement nodig is. Toestemming ('consent') geven is echter gratis.
Pay-or-okay is geïntroduceerd omdat bedrijven denken dat ze hiermee meer geld kunnen verdienen. Geeft de website- of app-gebruiker toestemming, dan kunnen bedrijven de gebruikersgegevens gebruiken, onder andere door gepersonaliseerde (vaak invasieve) advertenties te tonen. Op die manier verdienen ze geld.
Voorbeeld
'Datahandel is een belangrijke pijler van ‘gratis’ internet. Daar betalen we allemaal een hoge prijs voor. ... Locatiegegevens zijn zeker niet de enige data die als koopwaar rondgaan. Ongeveer alles wat we online doen – zoeken, klikken, tikken, kijken en kopen – kan worden gevolgd, opgeslagen en doorverkocht. Dat is hoe we betalen voor ‘gratis’ onlinediensten, voor mailaccounts, voetbalnieuwtjes, zoekmachines en sociale media. ... Datahandel is een belangrijke pijler van het verdienmodel van het hedendaagse internet. ... Uiteraard moeten onlinediensten ergens van betaald worden. ... alternatieve verdienmodellen liggen voor de hand. Een .... optie is het ‘pay-or-nay’-model. Je betaalt dan in euro’s voor je apps en onlinediensten, en krijgt dan geen gepersonaliseerde reclame te zien. Een simpel idee, maar wel een dat het wijdverbreide ideaal van het internet als baken van gratis toegankelijke informatie betwist.'
Bron: FD - 18-01-2026.
Zie ook: platformeconomie, verdienmodel, data, big data, data-economie, datacratie, privacy, persoonsgegevens, betaalmuur.
|
