Economische oorlogsvoering is het gebruik van of de dreiging met economische middelen tegen een land om de economie van dat land te verzwakken en daarmee ook de politieke en militaire macht te verminderen. Economische oorlogsvoering omvat ook het gebruik van economische middelen om een tegenstander te dwingen zijn beleid of gedrag te wijzigen of zijn vermogen om normale betrekkingen met andere landen te onderhouden te ondermijnen.
Landen die zich bezighouden met economische oorlogsvoering trachten de economie van een tegenstander te verzwakken door deze de toegang tot noodzakelijke fysieke, financiële en technologische middelen te ontzeggen of door op andere wijze het vermogen om te profiteren van handels-, financiële en technologische uitwisselingen met andere landen te belemmeren.
Enkele veelgebruikte middelen van economische oorlogsvoering zijn handelsembargo's, boycots, economische sancties, tarifaire handelsbelemmeringen, het bevriezen van kapitaalgoederen, het opschorten van hulp, het verbieden van investeringen en andere kapitaalstromen, en onteigening.
Voorbeeld
'De oorlog in Oekraïne heeft er een nieuwe dimensie bij gekregen. Door de sancties tegen Rusland en het grotendeels verbreken van de economische relaties met dat land was er al sprake van economische oorlogsvoering. Die is door de recente ontwikkelingen in de overdrive geraakt. Oorlogsvoering, ook economische, is als een schaakspel. De beste spelers denken zo veel mogelijk zetten vooruit en bezien wat de tegenstander allemaal zou kunnen doen. Mij bekruipt het ongemakkelijke gevoel dat de Russen betere schakers zijn dan de Europese leiders.'
Bron: crystalcleareconomics.nl, column Han de Jong - 26-12-2025.
Engels: economic warfare.
Zie ook: geo-economische macht, hard power, imperialisme, knechtjeskapitalisme, afperseconomie, handelsoorlog, tarifaire handelsbelemmering, non-tarifaire handelsbelemmering, economische sancties, boycot, nationaliseren, confiscatie, grondstoffen.
|
